Rúa Campo de Fútbol, 5 · 36949 Cangas, Pontevedra

ALONDRAS CLUB DE FÚTBOL · CANGAS

NOSA HISTORIA

DESDE

1928

INSTITUCIONS
Concello de Cangas
Deporte Galego
Deputación de Pontevedra
Galicia Saudable
ALONDRAS CLUB DE FÚTBOL

UNHA HISTORIA
QUE COMEZA EN CANGAS

Antes de que existise o Alondras, Cangas xa vivía o fútbol con intensidade. A historia do club está ligada á vila, aos seus campos, á súa xente e a varias xeracións de futbolistas e afeccionados.

1908 Primeiros pasos do fútbol en Cangas
1951 Refundación do Alondras C.F.
1971 Inauguración do Campo do Morrazo
01
1908 — 1928

AS ORIXES DO FÚTBOL EN CANGAS

O fútbol comeza a practicarse en Cangas de Morrazo (Pontevedra) arredor do ano 1908, época na que os mozos buscaban calquera lugar onde organizar os seus encontros. Cunha selección destes mozos creouse en 1914 o Cangas F.C. que disputaba os seus partidos en Liméns, e do que atopamos unha referencia escrita no Faro de Vigo o 12 de marzo de 1920, con motivo de disputar en Vigo no campo de Coia co Lamark, co que perdeu por 5 – 1.

Algúns nomes deste equipo son: Paredes, Julio, Ignacio, Colón, Xexo, Seijo, Luciano, Petouto, Gonzalo, Bermúdez, Cervera… En 1922 este equipo alugoulle ao Concello un terreo nos areais de Rodeira por un importe de 200 pesetas anuais.

Aínda que este equipo era o máis importante, existían na Vila outros equipos como: Lancia F.C., Tucho F.C., Unión F.C., Numancia, Sierra Morena, Morrazo, Baleata, Anduriña, Sisi F.C., Yoyo F.C., etc.

Imagen histórica del fútbol en Cangas y del Alondras CF
02
1928

NACE “LAS ALONDRAS”

15 DE MAYO DE 1928 Primeiro partido coñecido do novo club

Co paso do tempo o campo do Areal de Rodeira foise inutilizando e viuse a necesidade dun novo. A ausencia de campo, os problemas para atopar outro, o enfrontamento entre xogadores novos e veteranos, derivou na necesidade de crear un novo club máis forte.

Pero algo no que todos estaban de acordo chocaba cun problema: a elección de nome para o novo club. A cada nome que propoñían os xogadores veteranos, respondían os máis novos con outro distinto.

solución foi enfrontarse nun partido de fútbol e os gañadores poñerían o seu nome ao equipo, comprometéndose os que perderan a respectalo. Os nomes elixidos e que estaban en disputa eran: “Las Castigadoras” e por outro “Las Alondras”. Estes nomes facían alusión a dúas obras moi populares dunha compañía de “varietés” (variedades).

Resulta evidente que gañaron os partidarios de “Las Alondras” polo que este foi o nome do novo club que comezou a súa historia enfrontándose en Moaña ao Recreo Marítimo de Meira o 15 de maio de 1928, partido que gañou por 4 – 3.

Pouco a pouco perde o artigo “Las” do seu nome e convértese no “Alondras C.F.” que inicia unha etapa vitoriosa, que fai que a afección volva estar co equipo e volva á necesidade dun campo onde xogar.

03
1929 — 1932

PRIMEIROS ÉXITOS E PRIMEIRA DESAPARICIÓN

Durante 1929 o Alondras disputa diversos partidos considerados “amistosos” pero que sempre levaban a súa carga de competitividade, entre os que destacou a vitoria ante o Ciosvin en Balaídos por 3 – 2.

O 21 de abril deste mesmo ano inaugúrase o campo de San Roque enfrontándose o Alondras co Unión Sporting de Vigo. O partido finalizou con vitoria do Alondras por tres goles a dous.

Con estas e outras vitorias e triunfos en diversos torneos, o Alondras consegue situarse á cabeza dos equipos non federados da zona, o que fai que se inclúa dentro dun dos catro grupos que a finais de xuño deste ano 1929 empece a disputar o Campionato da Serie C de Galicia.

Xunto con el están o Ciosvin, Moaña, Bueu e Beluso. A pesar de realizar unha excelente campaña o campión de grupo foi o Ciosvin que ascendeu á Serie B. Pero na Asemblea de Fútbol de Galicia celebrada en setembro decídese que ascenda o Moaña e o Alondras, dada a súa boa tempada, pasando a englobar o Grupo Terceiro da Serie B.

Imagen histórica del Alondras CF

O seu debut na Serie B saldouse cun segundo posto moi polémico pois o Español foi en principio descalificado para posteriormente ser recoñecido como campión, a pesar do cal a Federación decide que Español e Alondras participen na “Liguilla” de promoción, na que o Alondras terá unha discreta actuación non conseguindo unha praza para ascender.

No ano 1930 os xogadores Pazó e Montes fichan polo Celta.

Na tempada 1930/1931 o Alondras proclámase campión da Serie B e participa na promoción de ascenso á Serie A. Esta liga de promoción xerou unha gran esperanza nos afeccionados cangueses, con todo non se conseguiu o ansiado ascenso.

O equipo base que logrou o campionato da Serie B estaba composto por: Bermúdez, Ignacio, Mella, Petouto, Tucho, Mella, Pery, Minao, Lamas, Marcial, Cervera e Lao.

Cando comeza a tempada 1931/1932, poucos apostan polo Alondras que se atopa nunha difícil situación: moitos xogadores marcharán ao campo profesional e o non ascender de categoría provoca un baixón no estado anímico dos xogadores e afección.

Despois dunha serie de derrotas decide retirarse da Serie B o 4 de outubro. Isto significou pouco menos que a desaparición do club.

Unicamente conseguiría unir algúns dos seus xogadores para realizar un partido benéfico a favor dos náufragos do motor Dolores en novembro de 1931.

E desta maneira un pouco triste terminou a existencia do Alondras F.C.

Imagen histórica del Alondras CF
04
1951

O CLUB ACTUAL.
ALONDRAS C.F.

REFUNDACIÓN 1951

Cando en 1951 un grupo de afeccionados decide crear un equipo de fútbol e toma a decisión de rescatar o nome de “Alondras” porque segundo se le na acta de constitución “este equipo foi o que noutras épocas soubo representar con honor ao pobo de Cangas en todas as competicións nas que tomou parte”.

Este grupo de afeccionados elixiu á primeira Xunta Directiva do Alondras C.F. o 11 de setembro de 1951

PRESIDENTE D. Luis González Rodríguez
VICEPRESIDENTE D. Marcelino González Mariño
SECRETARIO D. José Graña Giráldez
TESORERO D. Andrés Pérez Barros
CONTADOR D. David Varela Bastón
VOCALES Antonio Gallego, Luis Baliño e Román Núñez

Así mesmo nomeáronse adestradores a Daniel Gallego Fernández e Marcial Oreiro Fonte, encargándose do material a Angel Monroy Ferral.

A labor que tiña por diante esta Xunta Directiva era moi difícil. Convocáronse a todos os xogadores de Cangas, tivéronse que alugar as botas dos xogadores nos primeiros partidos e pediuse axuda aos comerciantes e industriais de Cangas.

Fundamental resultou a colaboración da Empresa Massó, que puxo a disposición do Alondras C.F. o seu campo de deportes, no que o 7 de outubro de 1951 se disputou o encontro de presentación do Alondras C.F. enfrontándose ao Coruxo ao que gañaba por 4 – 2, con goles de Azpeitia (3) e Tito (1).

A aliñación que presentou ese histórico día foi: Angelín, Gallego, Gaspar, Xono, Paquito, Marcial, Azpeitia, Tito, Ricardo, Pote e Felecho.

Como non se consegue o local da lonxa, alúgase o baixo da casa nº 10 da rúa Romay. Así mesmo solicítase a autorización á empresa Massó para realizar obras no campo de fútbol.

Concedida esta, en xullo de 1952 empezan as obras que finalizarán coa inauguración do novo Campo Massó o 19 de marzo de 1953 coa visita do Real Club Celta de Vigo.

O Alondras empezará a disputar os seus partidos dentro da liga do Campionato de 2.ª División da Serie B, na que se inscribe na tempada 1951/1952, ata o ano 1957 que consegue o ascenso á Serie A.

Neste período conséguese pór os cimentos da nova etapa do Alondras C.F. Así se crea o primeiro equipo xuvenil en 1953 que se inscribe no Campionato de Liga da súa categoría.

Os primeiros triunfos nesta categoría alcánzanse en 1955, sendo campión de grupo da man de Daniel Gallego, repetindo ao ano seguinte, esta vez dirixidos polo ex – céltico Deva.

Durante esta década o Alondras participa activamente na vida social da Vila, participando en partidos durante as Festas Patronais, homenaxes a ex – xogadores ou Campañas para os máis humildes no Nadal.

05
1957 — 1960

O CAMIÑO CARA Á TERCEIRA DIVISIÓN

No ano 1957 conséguese o ascenso á Serie A, despois de ser subcampión na Serie B cun bagaxe de 9 vitorias, 3 empates e 2 derrotas.

El Campeonato de Liga de la Serie A 1957/1958 comenzó el 22 de diciembre y finalizó el 20 de abril de 1958. El Alondras debutó con victoria por 5 – 2 frente al Rácing de Tui.

La clasificación final reflejó un 4.º puesto detrás del Pontevedra, Choco y Coruxo.

En la Copa Galicia de ese año el Alondras resultó eliminado en la primera eliminatoria por el Arousa.

La temporada 1958/1959 comienza con la participación por primera vez en el Campeonato Gallego de Aficionados. Después de una discreta campaña en la Serie A donde alcanza el 5º puesto, consigue el subcampeonato en la Copa Galicia.

En la temporada 1959/1960, el Alondras dejó escapar el Campeonato de la Serie A al perder uno de los últimos partidos en Cangas frente al Marín. Las alegrías vendrían por parte de los juveniles, que se proclamaron campeones de grupo.

06
1960 — 1969

A DÉCADA DOS 60

1961 O Alondras chega á Terceira División

La década de los 60 no pudo empezar mejor para el Alondras. La temporada 1960/1961 estará llena de alegrías para la gran familia alondrista.

Siendo entrenador José Soto Alonso, en diciembre se consigue el Subcampeonato Gallego de aficionados, en juveniles se vuelve a ser campeón de grupo consiguiendo el derecho a participar en la fase final, y por fin el equipo de la Serie A alcanza el subcampeonato que le da acceso a la promoción.

En la fase de promoción participaron el Juvenil de la Coruña, Arenal de Santiago, Couto de Ourense y Alondras C.F.

El Alondras consiguió el ascenso en la penúltima jornada al batir al Arenal en el Campo Massó. El objetivo estaba conseguido: el Alondras empezaba la década siendo un equipo de tercera división.

1ª XORNADAAlondras 5 – 0 Juvenil
2ª XORNADAArenal 2 – 2 Alondras
3ª XORNADAAlondras 3 – 1 Couto
4ª XORNADAJuvenil 1 – 1 Alondras
5ª XORNADAAlondras 3 – 0 Arenal
6ª XORNADACouto 2 – 0 Alondras

Con motivo de este ascenso se celebró una verbena el día 8 de julio con la actuación de la orquesta “Gran Casino” de Pontevedra.

Ese mismo año se decide crear un nuevo equipo, el Alondras B, que quedó inscrito en la categoría de modestos de la zona de Pontevedra.

El debut en tercera división se produce el 3 de septiembre de 1961, enfrentándose al Turista en el Campo de Massó y con el resultado de empate a un gol.

En abril de 1962 presenta su dimisión con carácter irrevocable el presidente D. Luis González Rodríguez, después de once años en el cargo. El 1 de mayo resulta elegido nuevo presidente D. Manuel Lagoa Barros.

Durante los años siguientes el Alondras siguió con la participación en el Campeonato Gallego de Aficionados, Copa Galicia y por supuesto en tercera división.

El título se consigue después de eliminar sucesivamente a Bueu, Vilanova, Silva y ya en la final al Español de la Coruña.

Esta final se disputó en los días 27 de noviembre y 7 de diciembre. En el primer partido la victoria fue para el Español por 2 – 1. En el partido de vuelta el Alondras venció por 8 – 0.

Este Campeonato se celebró por todo lo alto en Cangas. El Ayuntamiento ofreció una recepción al Alondras C.F.

Equipo histórico del Alondras CF

En su condición de Campeón Gallego, el Alondras participó en el Campeonato de España de aficionados, correspondiéndole enfrentarse al Real Gijón, que resultó vencedor de la eliminatoria por un total de 3 – 2.

La temporada 1967/1968 fue una de las más difíciles que pasaría el Alondras a lo largo de su historia. El aumento del déficit del club y la urgencia con la que la Empresa Massó pedía la devolución de los terrenos de juego hicieron que el club pasara una temporada volcado en la búsqueda de soluciones económicas.

En el verano de 1968 se produce un nuevo relevo en la presidencia del Club, accediendo a ella D. Antonio Velloso Romero, que tiene que enfrentarse como primera amenaza con el posible desalojo del Campo de Massó.

La temporada 1968/1969 de tercera división presenta diversas novedades: se amplía la competición a 20 equipos y se incluyen equipos asturianos en el grupo.

En la temporada 1969/1970 el Alondras participa por vez primera en la “Copa de S. E. El Generalísimo”, enfrentándose a doble partido con el Cacabelense.

Después de nueve años se volvió a Serie A regional.

En este año fue creado el Cangués como equipo filial y consiguió gran popularidad durante su corta existencia.

07
1970 — 1977

A DÉCADA DOS 70

En la temporada 1970/1971 se compite en Serie A, en una liga formada por veinte equipos, en la que el Alondras después de unos comienzos muy prometedores alcanza el 4º puesto.

Pero esta temporada será la culminación de uno de los sueños alondristas: la consecución de un nuevo campo de fútbol.

Desde abril de 1969 se dan multitud de pasos de cara a su consecución. Se intenta conseguir adelantos de los socios, la Empresa Massó colabora con 100.000 pesetas y se mantienen contactos con la Federación Española de Fútbol.

Todo esto hace que se adquieran 10.210 metros cuadrados en Romarigo, que junto con otros 620 que donan aficionados y directivos completan el espacio necesario para construir el campo.

19 DE MARZO DE 1971 INAUGURACIÓN
DO CAMPO DO MORRAZO

Después de múltiples avatares, por fin el 19 de marzo de 1971 se procede a la inauguración del Campo de Morrazo.

Este acto se convierte en un gran evento social en Cangas, en el que participaron autoridades provinciales y locales y el Arzobispo Auxiliar de Santiago.

En el plano deportivo, el Alondras reforzado con Mateos, Jones y Peiró, se enfrentó al Sporting Salgueiro de la 2.ª división portuguesa. El triunfo fue para nuestros vecinos lusos por 3 goles a 1.

En las siguientes temporadas el Alondras sigue alternando su participación en la Serie A con el Campeonato Gallego de aficionados.

En el transcurso de la temporada 1972/1973 se produce un nuevo hecho histórico: el Alondras se convierte por segunda vez en Campeón Gallego de aficionados.

El campeonato se logró después de vencer sucesivamente a Bueu, Atlético Pontevedrés, San Martín, Portonovo, Caselas y Payosaco.

Esta victoria dio la posibilidad de participar en el Campeonato de España, torneo en el que debuta frente a la Cultural y Deportiva Leonesa.

El siguiente contrincante sería el equipo vasco del Erandio.

Al año siguiente en esta misma competición solamente se pudo llegar a semifinales, donde fue eliminado por el Caselas.

En el transcurso de la temporada 1976/1977 se vuelve a reeditar el título de Campeón Gallego de aficionados. En esta ocasión se venció sucesivamente a Bueu, Arcade, Atlético Pontevedrés, Portonovo, Boiro y Verín, para ya en la final enfrentarse al Esteirana, ganando en Cangas el partido de ida por 4 – 2.

ALONDRAS CLUB DE FÚTBOL

UN CLUB.
UNHA VILA.
UNHA HISTORIA.

Escudo histórico del Alondras Club de Fútbol